Berlin als jouw
productiepartner
Drie manieren waarop we samen jouw evenement neerzetten.
De ProductieRESET
€497,- (excl. btw)
De ProductieDAG
Vanaf €250,- (excl. btw)
De ProductieLEIDING
Vanaf €2997,- (excl. btw)
Benieuwd hoe dit gaat werken?
Het begint altijd met een vrijblijvend gesprek. Even kennismaken, voelen of er een klik is en ontdekken welke vorm van samenwerken bij je past. Geen verplichtingen, wel meteen energie.
En werken we samen? Dan heb je er een echte partner bij. Ik loop niet voor je en niet achter je, maar lekker naast je. De ideeën en de inhoud blijven van jou, want jij bent de maker met de mooiste plannen. Ik vertaal die plannen naar iets uitvoerbaars, altijd met de beleving van je publiek en crew in mijn achterhoofd, zodat jouw evenement niet alleen lukt, maar ook echt blijft hangen. Want uiteindelijk onthouden mensen niet zozeer wat ze zagen, maar vooral hoe het voelde.
Overstroomt je hoofd onderweg even? Appen, bellen, een snel overlegje, ik ben er. Want dat is het mooiste aan samen, je staat er nooit alleen voor. We pakken het aan met rust, plezier en een flinke dosis enthousiasme. En het komt goed, hoe dan ook.
Van chaos naar evenement, in de praktijk
Mijn eerste theatertour, van repetitieplan tot een jasje inkorten vlak voor het doek.
Een verhaal dat me meteen pakte
Via mijn netwerk op Instagram zag ik een oproep van Zout Speelt uit Breda. Eén blik en ik wist het al, hier wil ik bij horen. Niet alleen omdat het een theatertour was, maar vooral om wat ze doen, verhalen op het podium brengen die anders misschien nooit een spotlight krijgen. Precies dat raakte me.
Ze gingen op tournee door Zuid-Nederland en zochten iemand die achter de schermen het overzicht hield en alles soepel liet lopen. Dus ik belde meteen. De klik was er aan beide kanten, en voor ik het wist begon mijn allereerste theatertour.
Van de basis tot de laatste meter kabel
Ik begon waar ik altijd begin, bij de basis. Een repetitieplan en een helder productieschema. Daarna nam ik contact op met alle theaters op de route, van Oosterhout en Waalwijk tot het Maaspoort Theater in Venlo. Elk theater had een eigen systeem, eigen afspraken en een eigen manier van werken, dus ik zorgde dat al die verschillen overzichtelijk bij elkaar kwamen.
Ik maakte een technische rider waarin alles stond wat de theaters moesten weten. Wie bel je bij vragen, welke techniek nemen we zelf mee, wat hebben we van het theater nodig en hoe laat zijn we er voor opbouw, voorstelling en afbouw?
Juist door dat vooraf scherp te hebben, ontstond er rust op locatie en wist iedereen waar die aan toe was.
En op de speeldagen zelf? Dan was ik er vroeg bij. Eerst de vloer, dan het decor opbouwen en afwerken, ondertussen de kostuums klaar, de techniek afgestemd en ja, ook gewoon de koffie en de lunch geregeld. De rest van de dag was vooruitdenken en schakelen. Want een tour draait nooit om planning alleen. Soms is het techniek en logistiek drie stappen vooruit denken, en soms is het vijf minuten voor aanvang nog een jasje inkorten, omdat ook dát hoort bij iemand zich goed laten voelen op het podium.
Een tour waarop iedereen wist, dit komt goed
Ga jij op tour of speel je op meerdere locaties? Dan zorg ik dat het overal net zo soepel loopt.
Soms is de beste hulp niet overnemen, maar naast iemand gaan staan.
Studenten die richting zochten
Een paar dagen voor het PET-festival, het festival voor Podium- en Evenemententechniek, kreeg ik een berichtje. Of ik met de studenten wilde meekijken om wat meer overzicht te brengen.
Er was wel een docent bij betrokken, maar inhoudelijke begeleiding ontbrak. Geen draaiboek, niks vastgelegd, en nog niemand die het overzicht had. Wat ze nodig hadden was geen iemand die alles overnam, maar iemand die meedacht, de juiste vragen stelde en hielp om structuur in de chaos te brengen.
Begeleiden in plaats van overnemen
Ik koos hier bewust voor een adviserende rol. Niet alles oplossen, maar begeleiden. Want dit waren studenten die het uiteindelijk zelf moesten doen.
Dus stelde ik vragen. Heel veel vragen. Wat moet er gebeuren? Wie doet wat? Wat als dit misgaat? Welke informatie missen we nog? Door die vragen konden ze zelf hun draaiboek opzetten. Ik zat ernaast, observeerde, gaf terug wat ik zag en stuurde bij waar het nodig was.
En het kwam helemaal goed
Het festival verliep soepel. Geen chaos achter de schermen, geen paniek op het laatste moment. Achteraf hoorde ik vaak terug dat de studenten blij waren dat ik erbij was geweest. Niet omdat ik alles had overgenomen, maar juist omdat ik ze hielp het zelf te doen.
En daar haal ik mijn voldoening uit. Mensen die vastlopen weer vertrouwen geven in wat ze eigenlijk al heel goed kunnen.
Heb je vooral een zetje en wat overzicht nodig, in plaats van iemand die alles overneemt? Dan denk ik graag met je mee.
Een open dag die liep als een festival, geen toeval.
De chaos van tevoren
Voor de tweede editie van de open dagen werd ik gevraagd. En ik zou mezelf niet zijn als ik niet eerst even bij de eerste editie ging kijken. Goed dat ik dat deed, want een uur voor opening was er nog vrijwel niks. Geen opbouw, geen plan, geen idee wie wat moest doen.
Observeren werd dus aanpakken. Ik sprong erin, hielp opbouwen en stuurde bij waar het kon, zodat de bezoekers er weinig van merkten. En ondertussen wist ik precies wat mijn opdracht zou worden. Dit voortaan laten lopen zoals het hoort.
Beginnen bij de bedoeling
Mijn eerste vraag is altijd dezelfde. Waarom doen we dit eigenlijk? Bij een open dag is dat helder. Je laat zien wie je bent en je maakt nieuwe studenten enthousiast. Alles wat ik daarna bedacht, moest daaraan bijdragen.
Het thema werd een festival, en dus stapte ik in de schoenen van een festivalbezoeker. Waar loop je naar binnen, wat trekt je aan, hoe vind je moeiteloos je weg?
Vanuit die blik bouwde ik de hele dag op. Een logische plattegrond, de opleidingen mooi verdeeld door het gebouw en genoeg ontvangstpunten, zodat niemand bij binnenkomst verdwaalde of bleef hangen.
Welkom voelen zonder dat je ziet hoe
Op de dag zelf draaide alles om de beleving. Ik hield het overzicht achter de schermen en schakelde tegelijk moeiteloos naar gastvrouw, voor de bezoeker die de weg kwijt was, de student die even vastliep en de docent met een vraag. Precies daar zit mijn werk, mensen zich welkom laten voelen zonder dat ze doorhebben hoeveel er ondertussen geregeld wordt.
Het resultaat? De theaterschool werd binnen Albeda hét voorbeeld van hoe je een open dag aanpakt. En het mooiste bewijs kwam van de studenten zelf, die zich vrijwillig aanmeldden voor de volgende editie. Niet omdat het moest, maar omdat ze er gewoon bij wilden zijn.